Home

ก่อนที่จะไปชมสถานที่มรดกโลก UNESCO แห่งสุดท้ายของไซปรัส ฉันขอพาไปเที่ยวซากปรักหักพังและโบราณสถานอื่นๆ ที่ถึงแม้จะไม่ได้เป็นมรดกโลกแต่ก็น่าสนใจไม่แพ้กันก่อนสั้นๆ แห่งแรกคือเมืองโบราณ Kourion อยู่ไม่ไกลจากเมือง Limassol อาณาบริเวณใหญ่มากทีเดียว

“เสี่ยวเอ้อ  ขอน้ำชาหนึ่งจอก  ข้าเดินทางทางมาไกลหลายพันลี้  เหนื่อยเหลือเกิน” “ขอรับท่านจอมยุทธ”  “ท่านจอมยุทธ  ระวังข้างหลัง”.... เช้ง  โช้งเช้ง เช้ง ภาพในจินตนาการของจอมยุทธผมยาวต่อสู้กันแล้วกระโดดตัวเบาไปตามหลังคาเก๋งจีน  คือสิ่งเดียวเท่านั้นที่ขาดไปจากภาพเมืองเก่าลี่เจียงที่อยู่ตรงหน้า  ส่วนสิ่งที่เกินมา  ก็คือบรรดานักท่องเที่ยวที่เดินตามกันเป็นสายเลือกซื้อของตามร้านรวงสองฝั่ง  จนแน่นถนนแคบๆที่ปูด้วยหินโบราณอายุ 800 กว่าปี

ความรักความชอบคนเรานั้นบางครั้งมันก็ไม่มีเหตุผลเอาเสียเลย สำหรับฉันนี่ไม่รู้เป็นอะไร Buenos Aires เมืองหลวงของอาร์เจนตินาแห่งนี้จึงมีมนต์เสน่ห์จับใจมาตลอด ตั้งแต่ก่อนมาครั้งแรกก็หลงใหลอยากมาเหลือเกิน ได้มาครั้งแรกก็ตกหลุมรักเต็มตัว มาครั้งที่สองก็รักยิ่งขึ้นไปอีก นี่มาครั้งที่สามแล้วก็ยังรักอยู่ ทั้งที่เมืองหลวงแห่งนี้ไม่ได้เต็มไปด้วยความสวยงามดีเลิศไปทุกอย่าง มันปนเปกันระหว่างความรุ่งเรืองในอดีตกับความช้ำชอกในปัจจุบัน ความร่ำรวยในสมัยก่อนกับความแร้นแค้นในสมัยนี้ แต่คงจะเป็นเพราะความขัดแย้งระหว่างอดีตกับปัจจุบันหรือความหวานปนเศร้าที่แยกออกจากกันไม่ได้แบบนี้ละมัง ที่มีเสน่ห์มัดใจฉันจนอยู่หมัดแบบนี้

“Easter Island” ชื่อที่กัปตันชาวดัทช์ตั้งเนื่องจากแล่นเรือมาขึ้นฝั่งฉลองวันอีสเตอร์พอดีในปี 1722 หรือที่ชาวเกาะเรียกในภาษาถิ่นว่า “Rapa Nui”  หรือ “Isla de Pascua” ขึ้นชื่อว่าเป็นเกาะที่ไกลปืนเที่ยงที่สุดในโลก  หรือฝรั่งให้สมญาว่าเป็น The Remotest Island ราปานุยจึงเสมือนเกาะที่ตัดขาดจากโลกภายนอก แม้ในปัจจุบันก็ยังมีคนไม่มากที่เคยไปเยือนราปานุย  เพราะทั้งไกลและแพงกว่าจะไปถึง  ดังนั้นการบุกบั่นดั้นด้นไปถึงราปานุยจึงเป็นอีกหนึ่งฝันอันกลายเป็นจริงของฉัน  และที่พิเศษถูกจริตฉันเป็นที่สุดก็เพราะราปานุยเป็นเกาะที่มีความลับที่ยังไม่ถูกไขออก  ด้วยมีหุ่นหินรูปคนครึ่งตัวขนาดมหึมาสูงเฉลี่ย 6 เมตรยืนเรียงรายริมฝั่งทะเลอย่างไม่มีที่ใดเหมือน เรียกว่า “โมไอ” (Moai) ไม่มีใครรู้ว่าใครทำขึ้น ทำไมมีมากมายถึงร่วม 1000 ตัวบนเกาะ