Home

เรื่องยาวอ่านสนุก

อันประตูที่เรียกกันว่า The Door of the Devil แห่งตูรินนี้ เป็นประตูไม้หนาหนักแกะสลักสวยงามสำหรับเปิดเข้าไปในตึกซึ่งปัจจุบันเป็นธนาคาร Banca Nazionale del Lavoro ตรงกลางประตูมีโลหะหล่อเป็นห่วงสำหรับเคาะประตูแบบบ้านฝรั่งทั่วไป แต่เจ้ารูปหล่อโลหะนี่แหละ มันเป็นรูปใบหน้าของปีศาจ มีเขา คิ้วขมวด ตาเขม็ง ตรงปากมีงู 2 ตัวออกมาขดเป็นวงม้วนงับกันกลายเป็นห่วงสำหรับเคาะประตู

ฉันก็เหมือนคนไทยทั่วไปที่โตขึ้นมากับความคิดที่ไม่ค่อยปลื้มนักกับอินเดีย พูดถึงอินเดียก็มีแต่คนบ่นว่าสกปรก แขกพูดเร็วฟังไม่รู้เรื่อง ตัวเหม็น บ้านเมืองเหม็น อาหารเหม็นเครื่องเทศกินไม่ได้ ไม่อยากไป ไม่ไปเด็ดขาด หลายปีผ่านไปได้คำสั่งจากนายว่าให้ไปเมืองมุมไบที่อินเดียอีกเป็นครั้งที่สอง และครั้งนี้แหละที่อินเดียทำให้ฉันหลั่งน้ำตาเป็นครั้งแรก

Tulum ชื่อนี้หมายมั่นปั้นมือเอาไว้นับ 10 ปีแล้วว่าจะต้องมาดูให้รู้ให้เห็นให้ได้ ก็เขาว่ามันเป็นเมืองตากอากาศชายทะเลของเม็กซิโกที่เกิดใหม่ จากหาดดิบๆไม่มีอะไร กลายมาเป็นศูนย์รวมของความฮิปเก๋ชนิดที่เอลิสต์ทั้งหลายต้องมากัน

นิคารากัวเป็นประเทศที่ไม่ค่อยมีคนพูดถึงกันมากนักในแง่การท่องเที่ยว แต่ประเทศเล็กๆที่มีพลเมืองเพียง 6 ล้านคนนี้ก็เป็นประเทศที่ใหญ่ที่สุดในอเมริกากลาง เมื่อครั้งที่ฉันวางแผนไปเที่ยวประเทศ Costa Rica ก็เกือบจะข้ามนิคารากัวไปแล้ว แต่พอเข้าไปศึกษาดูแล้วก็บอกตัวเองเลยว่า นี่แหละ ประเทศแบบเหนือฟ้าของฉัน! ฉายาของประเทศนี้ก็คือ "The land of lakes and volcanoes"

เรื่องสั้นๆ และเกร็ด

ถ้าถามว่าพระอาทิตย์ตกที่ไหนสวยฉันจะตอบได้ยาวหลายที่เลย  แต่ถ้าถามถึงพระอาทิตย์ขึ้นจะนึกไม่ค่อยออกเพราะไม่ชอบตื่นเช้าเท่าไหร่  จึงมีไม่กี่ครั้งที่ได้เห็นพระอาทิตย์ขึ้น  แต่มีอยู่สองที่ที่ตั้งใจมากๆไปชม  ที่หนึ่งคือกลางแม่น้ำคงคาเมืองพาราณสี  และอีกที่คือไปนั่งบอลลูนลอยเหนือ Serengeti National Park ประเทศแทนซาเนีย  ดูสัตว์ป่าออกหากินยามเช้ามืดในอุทยานแห่งชาติและมรดกโลกโดยยูเนสโก้  ส่วนที่ทะเลทรายซาฮาร่านั้นได้ไปชมโดยไม่ได้คาดคิดว่าจะสวยจนลืมไม่ลงเช่นนั้น

ฉันว่ามนุษย์เราทุกคนนี่ก็น่าจะมีมุมเพี้ยนๆอะไรของตัวเองที่คนอื่นไม่เข้าใจกันทั้งนั้น สำหรับคนช่างกินอย่างฉันนี่ก็จะมีเรื่องที่คนบางคนคิดว่าประหลาดอยู่เหมือนกัน แต่คอกินเช่นเดียวกันก็คงจะเข้าใจได้ว่า การเดินทางบางครั้งนั้นเราจัดทริปขึ้นมาทั้งทริปเพียงเพื่อจะไปกินอาหารอะไรบางอย่าง หรือร้านอาหารอะไรบางแห่งเท่านั้นเอง และสำหรับทริปไปเยือนสโลวีเนียครั้งที่สองของฉันนี้ อันที่จริงแล้วเหตุผลก็เพราะว่าจะไปกินร้านอาหารที่อยากชิมมานานแล้วนี่เอง

เรื่องเล่าเดินป่าที่สวิตเซอร์แลนด์เรื่องนี้ไม่ยาว เพราะไม่มีอะไรให้เล่ามาก แต่เป็นเรื่องหนึ่งที่เขียนบรรยายได้ยากที่สุดทีเดียว เพราะไม่รู้จะเรียกสิ่งประหลาดนี้ว่าอะไร เกิดมาก็ไม่เคยเห็นอะไรแบบนี้ หมดปัญญาหาคำศัพท์มาเรียก เลยขอพูดง่ายๆว่า ไปเดินป่าดูรอยแยกประหลาดของหินยักษ์ ที่กลายมาเป็นทางเดินสวยสุดบรรยายก็แล้วกัน

บอกเลย ไม่มีใครซื้อตั๋วเครื่องบินเก่งเท่าฟ้าแล้วค่ะ สองปีมาแล้วที่ซื้อตั๋วจากซูริคกลับกรุงเทพได้ในราคาแค่ 1 ใน 3 ของราคาปกติ ปีที่แล้วไปเที่ยวโคลอมเบียก็ได้ตั๋วราคาถูกเกือบครึ่งของปกติ ส่วนบินไปตามเมืองต่างๆในยุโรปนี่ก็มักจะได้ราคาถูกกว่าคนอื่นๆเสมอ เพื่อนๆชอบถามว่าทำอย่างไร วันนี้จะเล่าให้อย่างละเอียด เอาความลับไปแบบว่ากันง่ายๆเป็นข้อๆแล้วกัน

เรื่องเป็นตอนๆ

กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดด วันนี้ฉันร้องออกมาดังแบบนี้เลยตอนเดินอยู่ใน“สุสาน” เมื่อเย็นตอนเขียนนี่ยังตื่นเต้นไม่หายอยู่เลยเชียว แต่เปล่าๆ ฉันไม่ได้เจออะไรน่ากลัวเรื่องของเรื่องมันเป็นอย่างนี้

หลายสำนักจัดให้เมืองซูริคและเจนีวาติดอันดีบ 10 เมืองที่ค่าครองชีพสูงที่สุดในโลกมาหลายปีติดกัน ทำให้สวิตฯเป็นหนึ่งในประเทศที่แพงที่สุดไปโดยปริยาย แต่เชื่อหรือไม่ หลายคนที่อยู่ที่นี่บอกว่าไม่จริง อ้าวมันเป็นไปได้อย่างไร

ชีวิตคนเรานั้นบางครั้งก็เหมือนจะมีเรื่องอันบังเอิญเกิดขึ้นอย่างไม่คาดคิด จะดีหรือไม่ดีก็ตามแต่ เมื่อเกิดขึ้นแล้วบางทีต้องมานั่งฉงนใจว่ามันช่างบังเอิญอะไรอย่างนี้ หรือว่าเหตุการณ์นั้นแท้จริงแล้วหาได้เป็นเรื่องบังเอิญไม่ แต่แท้จริงมันได้ถูกกำหนดเอาไว้แล้ว และยิ่งเมื่อเหตุการณ์นั้นเกี่ยวข้องกับบุคคลสำคัญ หรือเหตุการณ์สำคัญ ฉันก็อดคิดไม่ได้ว่า มันไม่น่าจะใช่เหตุบังเอิญเลย

ตามหาเพื่อนผ่านเฟสบุคเมื่อเวลาผ่านไป 24 ปี “เวลา”คือเครื่องพิสูจน์ความเป็นเพื่อนอย่างแท้จริงของเพื่อนสวิสของฉันคนนี้ ว่าเที่ยงตรงแม่นยำไม่ต่างจากนาฬิกาสวิสที่เที่ยงตรงและคงทนที่สุดในโลกเลย